Gisteren heb ik ontdekt dat Jemen helemaal niet ver van mijn normale situatie vandaan ligt, terwijl ik door de stad heen dwaalde kwam ik terecht op de grote qatmarkt. Aldaar werd ik aangesproken door een Jemeniet die mij uitnodigde om qat te gaan kauwen in zijn huis. Op de dag van aankomst had ik het al een keer geprobeerd in het hotel in gezelschap van m'n pa maar vond ik het niet heel erg bijzonder. Wat echter bleek is dat het een erg contextgevoelig goedje is en terwijl ik daar zo zat met m'n wang vol (qat)bladeren merkte ik dat het in bijna niets anders is dan een middagje stoonen in het Vondelpark.

Binnen een uur zat ik gezellig mee te grinniken en werd praten steeds moeilijker, en hier komt de grap: ik was niet alleen onder de invloed van een psychotroop(binnen anderhalve dag na aankomst!)maar hier moet ik ook duidelijker praten om verstaan te worden(in het Engels gelukkig). Na daar zonder het te merken bijna zes uur te hebben doorgebracht kwam er toch de schok; iedereen pakte z'n spullen en daar was niets vreemds aan (telefoons, sigaretten, aanstekers) ook ik begon langzaamaan weer wat helderder te worden tot opeens de wapens erbij gepakt werden. Nu weet ik toevallig dat in deze contrijen een AK-47 goedkoper is dan een fiets,maar voor het arsenaal waar deze mannen mee over straat lopen(gecombineerd met een nogal zeeroverachtig uiterlijk) was niet zo 1,2,3 een reden te bedenken afgezien van misschien 'n burgeroorlog. Ik moet zeggen; ik was geshokt en begon toch wel een klein beetje para te worden, was ik misschien toch met open ogen een ontvoeringsval(maak westerling stoned,neem mee naar hol in bergen) gelopen.

Ik moet erg shocked hebben uitgezien want na luid weinig geruststellend gelach maakten ze me duidelijk waar ze voor gebruikt werden. Ze liepen het balkon op en... begonnen in de lucht te schieten, onder de woorden "Completly save" (ik besloot niet pedant te zijn door te zeggen dat dingen die omhoog gaan vaak ook weer naar beneden komen). Hierna werd ik naar m'n hotel gelopen en na beloofd te hebben snel weer een keertje langs te komen gingen we elk ons weg. Tot zover de cultuurschok. Er is hier erg veel te doen en te zien en het is teveel om het allemaal in mail te vertellen, dit was een van de bizarre anekdotes maar ik weet zeker dat er voor de vakantie om is nog genoeg volgen. Nog even een noot over apen, ik ben ze nog niet tegen gekomen maar ze zijn er wel. Laat me weten wanneer je je injecties tegen hondsdolheid heb laten zetten en ik ga er naar op zoek.

Tot zover voor nu en de Mazzel