Een film gebaseerd op drie strips van Frank Miller of een seriemoordenaar in een strak zwart pakje in een blockbuster, de keuze was snel gemaakt. Robert Rodriguez heeft samen met Frank Miller een zeer comic getrouwe film neergezet. Het begin met Bruce Willis doet je je nog even afvragen of het de shit wordt, maar dat is snel voorbij. Vooral als Marv (Mickey Rourke) daarna op gang komt. Marv vindt de hoer waar hij de nacht van zijn leven mee heeft gehad de volgende dag dood naast hem, en ontsnapt aan de politie om haar te kunnen wreken. Het vermoorden en herstructureren van mensen dat daar op volgt, wordt gecomplimenteerd met een erg stille Elijah Wood en een vieze ouwe Rutger Hauer.

Het daarop volgende stuk met Clive Owen als Dwight, man met een nieuw gezicht, en psycho killer, is mij net iets té Charlies Angels. Wat niet wil zeggen dat ik me daar niet net zo goed mee vermaakt heb. En Benicio del Toro was erg,... Benicio del Toro. En dat is altijd goed. Sin City is, in 1 woord, de shit. Van begin tot eind, is de culminatie van de gestyleerde look, de sexuele lading, en de orgie van geweld, een feest om naar te kijken. De jaren 50 detective sfeer maakt het allemaal af.
"Cops… They're telling me too much, showing up before anybody but me and the killer could know there's been a murder."