Sorry, Rimshot deze ga jij niet waarderen!
Mijn post van vandaag gaat namelijk over roken tijdens de zwangerschap.
Of het jullie ene fluit interesseert weet ik niet – vast niet - maar ondergetekende is namelijk bijna twee maanden gestopt met roken, echt een voorbeeld voor de rokersrevolutie ben ik dus niet. Ik pleit liever voor het tegenovergestelde, maar hypocriet ben ik niet, ik rookte namelijk twee pakjes per dag, dus nu ineens de antirook moraalridder uithangen is iets waar ik mijn vingers niet aan ga branden. Omdat mijn zeergewaardeerde lieve moeder tijdens haar zwangerschap ook gewoon lekker heeft doorgepaft, viel mijn oog direct op dit artikel. Volgens onderzoek van het Rotterdamse instituut, Generation R hebben de volwassen spruiten van verslaafde en doorgerookte moeders vanaf hun twintigste levensjaar - ongeacht of ze zelf roken - een grote kans op hart en vaatziekten en een verhoogd cholesterol ‘bedankt mam. Verder –dat wisten jullie waarschijnlijk al – heeft roken tijdens de zwangerschap een belangrijke invloed op de groei van de ongeboren vrucht. Na twintig weken en negen sigaretten per dag zijn er significante verschillen te constateren in de lengte van het bovenbeen tussen de vruchten van paffende en niet paffende moeders. Na dertig weken ‘bij vijf sigaretten per dag’ zien de onderzoekers dat de groei van het hoofdje en de buik aanzienlijk achter blijft. Vaak hoor je toekomstige moeders roepen: “Ach, een kleinere baby betekend ook een minder zware bevalling, ik heb geen zin in een totaalruptuur�, echter weegt de schade aan de baby niet op tegen de schade aan je muts, poeperd of beiden!
Volgens mij kunnen we de volgende conclusie wel trekken: “Roken tijdens de zwangerschap,vooral doen als de gezondheid van je ongeboren kindje, ondergeschikt is aan je rookverslaving�. En als ik cold turkey kan stoppen - zonder klein gtf'je in mijn buik, dan kunnen zwangere dames het helemaal!