Als ik er tijd voor had en het me ook maar iets kon boeien, zou ik me vast en zeker kapot lachen om het kleinburgerlijke alfamannetjesgedrag dat zowel hier als op een paar andere weblogs wordt vertoond. Primaten die nietszeggende woorden van andere primaten die ze nog nooit hebben gezien totaal serieus nemen - er zich duidelijk door aangesproken en dus door beledigd voelen - en er al hun waardeloze tijd vervolgens insteken om maar door de rest van de mensjes (bezoekers et cetera) interessant gevonden te worden, terwijl ze, zoals gezegd, toch echt helemaal niets te melden hebben... Monty Python had het niet beter kunnen bedenken. Werkelijk waar, wat is dit hilarisch. Ik zou me er echt helemaal om kunnen bescheuren.
Maar helaas, ik heb een leven, ik heb werk, ik studeer en ik heb functionerende hersenen. Arme, arme ik.
Wel heb ik een übermooie vriendin een leuk huis - je geloofd het niet maar het is echt waar - een goede baan. En een enorm grote piemel, die ik straks eens lekker ga laten genieten van al dat moois.
Arme, arme ik.
Weltrusten!