De dames en (vooral) heren van Baaah Productions zijn weer eens met de camera in de weer geweest. Het resultaat? Cinebaaah. Klik op de link om op de downloadsite te komen; wie eerst een recensie wil,

Eerst maar even een synopsis. In Cinebaaah draait het om Ed (Jaap Postma), de baas van een bioscoop. Ed houdt van orde en heeft de touwtjes strak in handen, tot er ineens, in zijn eigen bioscoop, drie jongedames die verkleed zijn als televisieploeg voor hem staan. Na wat vragen te hebben gesteld beginnen ze hem te sarren met een mantra: 'Orde is relatief'. Wat volgt is chaos. Aanvankelijk bestaat die chaos alleen in Eds fantasie, maar al snel zorgen de dames ervoor dat de twee heren van de beveiliging deze fantasie tot leven wekken. Vervolgens zijn we de rest van de film getuige van gevechten zoals we die van Baaah gewend zijn: strak, snel en met goede geluidseffecten.

Voor wie wel eens eerder een filmpje van Baaah gezien heeft, is dit oude koek. Want hoewel de sfeer anders is dan in andere producties (parodiërende humor voert niet langer de boventoon, men was nu blijkbaar in een vage bui), bestaat het voor het grootste gedeelte uit het genoemde vechten. Allemaal leuk en aardig en ook heel knap van die gasten, maar na een paar keer heb je het onderhand wel gezien. Cinebaaah lijkt niets meer en niets minder dan alweer een excuus voor de heren om te laten zien hoe lenig ze wel niet zijn. Het wordt tijd dat iemand eens tegen ze gaat zeggen dat dat zo langzamerhand een beetje saai en eentonig wordt.

De productie heeft verder niet veel om het lijf, althans niet genoeg om er nog iets boeiends van te maken. Een echt goede grap wordt nergens gemaakt en het geheel komt nogal langzaam op gang; van een climax is totaal geen sprake. Het acteerwerk is niet bepaald wat je noemt briljant (al zijn er bijna geen dialogen, waardoor niemand de kans krijgt zich echt te bewijzen op dit vlak) en het plezier dat van eerdere werken (ik noem een Bassi & Driaan en de Verborgen Schatkaart, ook te downloaden) afspatte is in geen velden of wegen te bekennen. Pas als de heren kunnen rondspringen en kunnen doen alsof ze elkaar verschrikkelijk veel pijn doen lijken ze zich te gaan vermaken. Hoe mijn leven hierdoor verrijkt wordt, is me onduidelijk.

Je zou natuurlijk nog kunnen gaan lopen roepen dat er achter het filmpje een boodschap zit. Het einde en de vaagheid insinueren dat in ieder geval wel. Maar als dat al het geval was, is het uitdragen van die boodschap niet goed gelukt. Ik denk tenminste niet dat de heren van Baaah snel een statement over de zinloosheid van geweld de wereld in zullen sturen.

Nee, al met al is Cinebaaah de moeite niet bepaald waard, al moet ik er bij zeggen dat het strakke beeld (DVD-kwaliteit - het was wel eens minder) goed bevalt. De cameravoering mag wel ietsje beter, maar storend is deze allerminst. Ook is er veel werk gestoken in de optische effecten (de stoel door het lijf van één van de bioscoopmedewerkers zag er zeer goed en overtuigend uit) en in de geluidseffecten (al zou men eens wat minder uit bekende films moeten halen en zelfs eens proberen iets in elkaar te zetten). De muziek viel dan wel weer wat tegen, vooral tijdens de vechtscène - daar was het zelfs ronduit irritant.

Ik hoop dat Baaah Productions in de toekomst eens wat anders wil gaan laten zien. Dat ze vooral heel goed kunnen vechten, OK, maar daarmee maak je nog geen goede films. Een plot en dialogen zouden wel eens leuk zijn - het liefst met een flinke dosis idiote humor, want daar hebben ze wel degelijk verstand van.

Beoordeling: ** (van de vijf)