Het is niet gek dat Rammstein zo snel na "Reise Reise" met "Rosenrot" kwam omdat de helft van de nummers nog op de plank lag, overgebleven van de "Reise Reise"-opnames.
"Rosenrot", een top-cd met grote variatie. Het gitaarwerk is beter dan ooit en voor wie er van houdt is er zelfs ruimte voor een ballad gemaakt, "Stirb nicht vor mir".
De Mexicaanse klanken van het nummer "Te Quiero Puta" zijn geweldig en zanger Till heeft zich weer eens uitgeleefd in de songteksten, die als vanouds de nodige onderwerpen aansnijden: latente homoseksualiteit in
"Mann gegen Mann", aanzetten tot zelfmoord in "Spring" en een meisje dat zichzelf "per ongeluk" in brand steekt.
Het klinkt ietwat dramatisch, maar de woordgrappen, humor en absurditeit druipen er van af. Wie Rammstein nu nog beschuldigt van Nazi-sympathieën snapt er gewoon niets van. "Reise Reise" was goed, "Rosenrot" is nog beter en hoort gewoon thuis in je überburgerlijke cd-rekje.