Fijn, eindelijk die nieuwe spelcomputer van Microsoft in huis. Eén van de redenen die er toe hebben geleid dat je zo’n apparaat hebt aangeschaft was natuurlijk Rares vervolg op het magnifieke Perfect Dark op de Nintendo 64. Deze shooter doet nog menig gamer glimlachen wanneer de naam valt. Een vervolg kan toch haast niet fout gaan?

Helaas, Rare bewijst dat je echt alles kan verknallen aan een eens zo goed spel. Perfect Dark Zero voelt gewoon niet als het origineel en al helemaal niet als het onofficiële eerste deel GoldenEye. Want één ding dat opvalt: Joanna Dark (de hoofdrolspeelster) is zo traag als een koe op een luie zondagmiddag.

Oké, rondlopen gaat erg traag, dat is al een fors minpunt, maar er valt vast nog genoeg te genieten, denk jij als onwetende lezer. Ik help je graag uit die droom. Ten eerste is het verhaal zo saai, zo cliché en zo tenenkrommend neergezet dat het je demotiveert om verder te spelen. Daar komt bij dat alle karakters zo slecht zijn ingesproken dat het eerder een parodie op South Park lijkt, zó maf klinkt het.

Er valt wat te zeggen voor de omgevingen: die zijn vaak oogstrelend. Een lanceerbasis voor een gigantische raket bijvoorbeeld - of wat de denken van schitterend groene jungles? Rare gooit gevarieerde omgevingen naar de speler, maar als de gameplay totaal niet interresant is, blijft er een mooi plaatje over maar niet meer.

Er valt wat te zeggen voor de houdbaarheid die Rare er in heeft probeerd te krijgen. Je kan desgewenst de één-spelermodus met een maat via een tweede controller of via Internet samen voltooien. Leuk hierbij is dat je soms verschillende routes moet afleggen en een tactisch aspect wat meer naar voren komt. De multiplayer (en dan vooral via Internet, Xbox Live dus) is natuurlijk het belangrijkste onderdeel van een deel uit een gameserie die erom befaamd is. Menig gamer is er over te spreken; persoonlijk vind ik het opnieuw veel te langzaam en tactloos.

Je merkt het, ik ben alles behalve tevreden over het paradepaardje van de Xbox 360 rond de lancering en dat is jammer, want ik had ondanks negatieve berichten van de pers toch mijn hoop gezet op een lekkere shooter. Dat is dit niet. Wellicht dat jij er wel van kan genieten: een recensie is immers een greep van één mening uit miljoenen. Deze gozer houdt het in ieder geval voor gezien. Dan speel ik toch liever nog een potje Call Of Duty 2.

Score: 5.5

Moz La Punk
Moz La Punk is Michel Musters, de hoofdredacteur van, hoe kan het ook anders, mozlapunk.net, een website die zich specialiseert in computergames en de industrie daar omheen. Ook is hij in vaste dienst van nisute.com, een gamesite gespecialiseerd in columns.