Wij vonden het wel eens tijd worden voor een ouderwets 'groene sokken' milieupraatje.
De Noordzee ‘inderdaad de zee die ruim zeventig procent van onze kustlijn bestrijkt’ is dood aan het gaan. Nee, niet Geenstijl ‘deaud’ maar dood! Je weet wel, kaputt, overleden, naar de haaien, een tuintje op de buik DOOD!
‘Hoe kan dat nou?’ hoor ik u denken. Wel, het komt niet door vervuiling, niet door overbevissing en niet door één of andere enge ziekte. ‘Maar waarom dan wel?’ Nu, dat zal ik jullie haarfijn in één korte zin uitleggen. * knakt de vingers * ‘DOOR HET BROEIKAS EFFECT! ‘

De watertemperatuur van de Noordzee is op het diepste punt gemeten, door de zachte winters en tropische zomers maarliefst met ruim vier graden gestegen. Dit zorgt ervoor dat het plankton – wat tevens de basis vormt van de voedselketen in zee – massaal de pijp aan Maarten heeft gegeven.

Ons in de Noordzee voorkomende plankton houdt namelijk niet van warm water, maar van een koude woeste zee. Een veel voorkomende algensoort vindt het nieuwe klimaat in de Noorzee wel heerlijk. Deze verstikkende groene troep groeit dan ook, als een koortslip op een aids-patiënt. Welnu het resultaat is dan ook niet misselijk!

Het zuurstof gehalte daalt, vissen komen om van de honger of stikken de moord en zeevogels sterven - door gebrek aan vis - aan een langzame hongerdood. Het is slechts een kwestie van tijd voordat deze cirkel zich rond de gehele voedselketen sluit en ‘wij’ als mensheid straks in het rijtje ‘bedreigde’ diersoorten voorkomen. Kortom, we gaan er allemaal aan! Het ergste is, dat we het nog verdienen ook!