Even serieus nou. Vanavond om 20.00 uur is het weer Dodenherdenking. Een en al treurnis in hartje Amsterdam. Bea legt een krans, een scholier leest een draak van een gedichtje voor en daarna leggen wat bestuurders en padvinders nog veel meer kransen. Het plechtige geheel wordt muzikaal omlijst door een doodnerveuze soldaat met een trompet (je zal maar een vals toontje spelen). Allemaal heel saai natuurlijk, blijf dus ook vooral weg van de Dam morgen. Mijd trouwens alle herdenkingen maar, je hebt er verder echt geen reet aan. Allemaal wankele bejaarden en gristenjongerentuig en nergens bier, je zou er nog moordneigingen van krijgen. Kunnen we op zo'n dag natuurlijk niet gebruiken.

ABER! DU SCHWEINN! Waag het eens om tussen 20.00 en 20.02 uur je muil open te trekken! Niet dat je dan zonodig diep moet nadenken over de oorlog en de holocaust en weet ik veel wat nog meer. Dat moet je zelf weten. Maar er zijn nu eenmaal mensen die dat op dat moment wel eventjes willen doen. Respecteer dat. Dat zeikargument van 'Dankzij hen kunnen we nu zeggen wat we willen en kunnen we nu even stil zijn', daar wil ik niets van weten. Edoch: het hele jaar door kun je praten, roepen, schreeuwen, gillen, krijsen en ouwehoeren wat je wil - breng het even op om dat eens twee minuutjes niet te doen. Daarna mag je weer los. Jawohl?