Zo, het zitten gaat gelukkig weer wat beter. Dat zit zo: vorige week zaterdag was behalve de maan namelijk ook de zadel van mijn fiets verduisterd. Normaal gesproken niet zoân probleem, als ik niet door kameraad Luppo â niets aangaande het heelal ontgaat hem (zegt hij zelf) - was uitgenodigd om door zijn telescoop de eclips van de maan waar te nemen. âEen verschijnsel dat zich eens in de tig jaren voordoet, mag niet belemmerd worden door aardse beslommeringen en moet met een vrije geest aanschouwd wordenâ, zo sprak Luppo en rukte hallucinerende middelen (voor het ruimtelijke effect) en versnaperingen van licht alcoholische aard aan.
Gevolg was wel dat ik rond half drie het aardse niet meer geheel optimaal waarnam en op de fiets (dus zonder zadel) stapte en richting huis slingerde. âs Ochtends rond een uur of half negen werd ik badend in het bloed wakker. In het voormalige Academisch Ziekenhuis Groningen, nu om de een of andere reden UMCG geheten, heb ik zondagochtend 14 hechtingen moeten laten zetten rondom mijn anus. Geen feest, zo kan ik jullie verzekerenâ¦
De maansverduistering was natuurlijk niet de enige reden om met mijn telescoop (een Meade LX400 zie www.meade.com) naar de nachtelijke hemel te turen. Milton heeft naast het indrukwekkende schouwspel die avond ook nog genoten van Venus. ogenscheinlijk voor de leek een ster maar in werkelijkheid de tweede planeet van de zon. En Saturnus en een aantal manen waaronder Titan (ons allen bekend natuurlijk). Maar Milton kreeg geen genoeg van onze kosmos en richte mijn kijker met ongekende nauwkeurigheid op de Orionnevel waarna hij foutloos in een handomdraai, om de vrouwtjes te imponeren natuurlijk, de kijker precies op de jonge sterrengroep de Pleiaden scherp stelde.